Déjà-vu

Als u me nog eens hoor zeggen: "dat stofje blijft in de kast liggen want iedereen heeft het toch al lang gezien", dan mag u me met mijn neus letterlijk op mijn computerscherm drukken en dit verhaal laten herlezen.

Een collega kwam enthousiast op het werk aan met een plastic zakje: ze had een stukje stof gevonden in een koopjeshoek en ze vond het helemaal geweldig! Of ik er voor haar dochter misschien een rokje mee zou kunnen maken.

Ik kreeg het in mijn handen en vond het best grappig: het was een lapje dik Ikea-katoen, op menige blog tot tassen verwerkt, ook in mijn stoffenkast aanwezig maar afgeschreven als 'déjà-vu'. Maar eigenlijk had mijn collega gelijk. Het is best een plezante tekening. En ik had er nu niet meteen een rokje in gezien maar misschien viel er wel wat te verzinnen...

Ik wilde een patroon dat de tekening goed zou laten uitkomen, maar toch ook geen recht A-lijntje want dan zou het, omwille van de stijfheid van de stof, te hard 'een blok' lijken. Ik vond mijn gading in de Knippie van november 2011. En zo belandde er, vroeg in de ochtendzon, een rokje op kantoor.

Een rokje met zakjes, sierknopen en twee kleine stolplooien vooraan. Achteraan een gedeelde tailleband en ook nog 4 plooien.

Het patroonlezen was niet echt mijn kopje thee. Ik keek me scheel op de gedeelde voortailleband die van geen kanten leek te kloppen, mailde in al mijn vertwijfeling naar La Fille Hella, die ook al een leuk exemplaar van het rokje maakte, maar kon er ook na haar deskundige uitleg geen touw aan vast knopen. Tot ik er aan begon. En toen vielen alle puzzelstukken op zijn plaats. (Al schrijft het patroon nog nepkontzakken voor die ik, na 1 zin van de beschrijving te lezen, meteen, euh, 'vergat'.)

In het patroon is de tailleband ook nog gedeeld boven de zakken. Maar ik liet de zakken doorlopen tot boven, om er meer een 'sailboatbroekeffect' van te maken. Best plezant zo, ik pas het zeker ook eens toe op een rok voor mezelf. Alleen zal ik dan wel een jeansnaald gebruiken: een gewone naald danste nogal in die dikke stof. De naden zien er hier en daar helaas uit als het schoonschrift van een Parkinsonpatiënt...

'Kleine' Nora, ooit nog aanleiding voor het beruchte verhaal met de bananendoos, gaat intussen richting tiener en was gelukkig helemaal tevreden met haar rokje!

En inderdaad: in rokjesvorm vond ik het stofje toch niet helemaal déjà-vu...

Probleemoplossend denken

Probleem: familiefeest - plant - geen inpakpapier in huis.

Oplossing: een stuk toile cirée en biaislint - een half uur - wat oogjes en elastiek

Saved by the naaimachien!

Zin in een workshop op Van Katoen?

Voor wie hier voor het allereerst komt, een groentje is in het Vlaamse naaibloglandschap en nog nooit heeft gehoord van Van Katoen, herhaal ik het nog eens met plezier. Wie het al weet, mag de volgende alinea overslaan. Maar loop nog niet weg, want ik heb ècht nieuws deze keer!

(Schraapt de keel nog een keer en ratelt:) "Van Katoen is een handwerkevent op 14 april in het MIAT in Gent. 12u lang rollen de mooiste creaties vanonder de naaimachines. We verkopen een exclusieve handgemaakte collectie accessoires en (kinder)kledij. De hele dag is gevuld met animatie en wie wil kan zelf aan de slag in een van onze workshops. Van Katoen is een kijk-, koop- en doedag voor heel je gezin. De volledige opbrengst van het project gaat naar Annick For Kenya, een naaischool in het Zuiden, opgericht ter nagedachtenis van Annick Van Uytsel."

Dat was dus wat u misschien al wist. Maar vanaf vandaag lichten we meer dan een tipje van de sluier op onze website. Vanaf 19u (dat is dus zo min of meer exact nu) staat het hele programma online. Een lookbook met onze collectie, animatie, signeersessies, chillhoeken, snuffel rond en ontdek het! Ik timmerde zelf mee aan de workshops, en doe het geheel hier graag voor u uit de doeken. Bijna zonder woorden kan ik u doen watertanden bij het workshopaanbod. Kom naar Van Katoen en maak eens...

... de mooiste jongensbroek uit blogland, (maar dan uit nieuw stof en niet uit een vest), onder deskundige begeleiding van de dame achter Spiegelstiksels...

... een jurk die de zomer uitademt, met als 'juf' de mama van Emma en Mona...

... of een rokje voor jezelf of een gelukkige spruit, uit 'Allemaal rokjes', met aan het schoolbord (of achter de naaimachine) Mme ZsaZsa herself.

Of je al moet kunnen naaien om deel te nemen? Voor sommige workshops wel, voor andere helemaal niet! Ook wie echt nog nooit achter een naaimachine heeft gezeten, kan na een workshop naar huis met een omkeerbare zak, Missy N. en Mlle Belle leggen stap voor stap uit hoe dat kan.

Er is ook geen excuus meer voor beginners met knipvrees. Al wie wel eens dacht: "zo'n mooi stof, daar durf ik niet in knippen!", kan terecht bij Tante Hilde voor een sessie poppenkleedjes maken. Je gebruikt maar een heel klein lapje stof, maar de techniek die Tante Hilde je aanleert, kan je later ook toepassen op een echte jurk of gilet!

Op onze website worden alle workshops in detail omschreven. Ook het niveau staat er bij vermeld, zodat je goed kan inschatten waar je best voor kiest. Let op deze symbooltjes:

Hoe meer naaimachientjes rood gekleurd zijn, hoe moeilijker de workshop! Voor waaghalzen hebben we bijvoorbeeld een sessie 'hoe teken ik het ideale patroon van een damensbroek op maat.' Da's dus voor ervaren handwerkers 'eens wat anders dan een A-lijnrokje'!

En het zijn niet enkel ratelende naaimachines in onze workshopruimtes. De dames achter Twee Meisjes, TonBouton en Elisanna leren je stempels maken. Of wat dacht je van een lesje blogfotografie? Als je zelf een digitale spiegelreflex hebt, leert Elza D. je een aantal tips om eindelijk van die automatische functie af te geraken en je handgemaaksels mooi in beeld te krijgen. Die laatste is mijn persoonlijke favoriet. (Maar ik, ik mag niet meedoen...)

Dit is echt nog maar een kruimeltje uit het aanbod. In het totaal gaan er meer dan 20 workshops door op Van Katoen. We hebben ook heel wat plaatsen voor kinderen, of voor een (groot)ouder samen met een kind. Nieuwsgierig? Kijk eens bij Oon! 

En dan het beste nieuws: de wedren naar een plaatsje is nù geopend. Neus door ons schema, kies het uur dat je past of de workshop die je het meest boeit, lees alle details op de aparte workshoppagina's en schrijf je in!

Benieuwd naar de andere bladzijden in onze grote Van Katoen Agenda? Mijn teamcollega's schijnen elk hun lichtje op een ander luik van het programma!

Carnaval en vrieskou

Veel werk of niet, weinig blogtijd of niet, er zijn zo van die momenten die ik al sinds mijn pubertijd in het hoofd heb als 'memorabel'. En die ik dus weiger zomaar te laten passeren. Zelf in ongeneesbare mate besmet met het verkleedvirus, is de eerste carnaval van mijn broedjes zo'n moment. En aangezien onze kribbe niet aan babyverkleden doet (wegens: wat hebben die bolletjes daar eigenlijk aan buiten dat ze er Anne Geddesgewijs schattig uitzien), moest ik wachten tot Livs eerste schoolcarnaval. 

Ik las Annelyses verhaal over kostuums en manipuleren. En besefte dat het hier volgend jaar ook al 'op verzoek' zou kunnen zijn. Maar dit jaar kon ik nog lang op voorhand zelf plannen. 

En het is niet alleen mijn zinnetje, het pakje is aangepast aan een der favorieten van de inhoud. Op haar eerste kleuterklasdag koos Liv een sneeuwman als kenteken. Ze kreeg hier 'sneeuw is tof' mee met de paplepel. Ze was negen maand toen haar eerste sneeuw viel. Haar vader trok haar, in een oude maxi-cosi met een touw eraan, door de tuin. Iets als watergewenning, maar dan kouder. 

En kijk, het heeft gewerkt. Geen sneeuwangst, geen schrik van de kou, maar twinkelende oogjes als er vlokken vallen. Topfavorieten op Youtube: Nijntje maakt een sneeuwkonijn en Uki Snow Rabbit. 

Et voila. Sneeuwman Liv.

Livs schooltje organiseert een stoet door het dorp. Ik sloeg die al meermaals gade. En vond het altijd jammer dat al die pakjes onder dikke jassen zaten verstopt. Dus ik maakte een 'overpakje'. Uit een wit dekentje en wat witte boordstof. Basis van haar pakje is de Yorik-trui. Die inspireert blijkbaar tot het maken van verkleedpakjes, zag u deze überschattige troetelbeer al? Ik maakte de trui twee maten te groot maar dan met kortere mouwen, en paste te kap aan aan het feit dat er nog een muts onder moet. Net goed dat het een sneeuwman moest worden: door die dikke jas staat hij mooi bol. Vanaf nu mag Liv zich enkel nog in dikke personages verkleden.

En dan wat sneeuwmancliché's. Knopen als ogen. En knopen als knopen. Een wortel uit fleece. Een rode sjaal.

Een kleuterversie van de wanten van Missy N.

Een hoedje uit de overschot van Stans cowboypakje. Da's dubbel gereykleerd dus! 

In vogelperspectief of vanop Livs rug zie je pas helemaal een sneeuwman lopen...

Vrijdag spons ik nog wat witte schmink tegen dat gezichtje aan. Of zou ik gewoon voor een dikke laag weer-en-wind-crème gaan? En dan kan ze vrolijk mee de stoet in.

En u? Welk creatuur stuurt u deze week de straat op?